Meerkoet

Het grootste stuk chagrijn op elke gracht en buurtvijver. Territoriaal zeer onverdraagzaam. Vurig oog, ongeinteresseerd nest. Die bij ons op de vijver was waarschijnlijk nog doof ook. Het nest werd vast naast de spuitmond van de fontein gebouwd. Het voortdurend gekletter van het vallende water interesseerde ze blijkbaar geen ene moer.

En wat een lieve kuikens hè. Zou het rood van hun koppies hetzelfde zijn als het rode oog van de volwassen meerkoet?

Technisch gezien is dit een schoolvoorbeeld ‘wit is de moelijkste kleur’. Het papier is namelijk al wit, dus die witte bles en snavel zouden wegvallen tegen de lichte kleur van het papier. Daarom kijkt deze meerkoet achterom, zodat ik de witte onderdelen kon afzetten tegen het zwarte verenkleed.

Andere karakteristiek zijn natuurlijk die lange, gelobde tenen. Ook hier moest ik een oplossing vinden om twee poten te tonen zonder in een kluwen van tenen te verzanden of dat het leek alsoftie aan het rolschaatsen was.